آیا سفر می تواند استرس¬های روزانه و استرس¬های شدید مانند مرگ عزیزان را کاهش دهد؟
تاثیر سفر کردن بر استرس

الهام آزادنام
کارشناس ارشد روانشناسی عمومی

سفر یکی از فعالیت¬های مهم در زندگی هر فرد محسوب میشود. هر شخص سفر را به دلایل خاصی انجام می دهد زیرا سفر کردن انگیزه میخواهد. هدف از سفر و گردشگری در افراد مختلف متفاوت است مانند کار، تحصیل، تفریح و یا ارایه خدمات؛ گاهی نیز پیش می¬آید که به پیشنهاد دوستان و اطرافیان برای گذر از یک مرحله پراسترس زندگی، مانند داغ عزیزان و… به سفر می¬رویم. البته مانند تمام فعالیت¬های دیگر، سفر میتواند به اشکال مختلف در زندگی ما تاثیر مثبت یا منفی داشته باشد؛ خواندن این مقاله مختصر به ما کمک می¬کند تا ابعاد مثبت سفر را افزایش داده و جوانب منفی را به حداقل برسانیم.

مواقعی که سفر میتواند مثبت باشد
تقریباً همه معتقدند که سفر کردن میتواند از استرس و خستگی افراد بکاهد که این باور در اکثر موارد درست است. همچنین سفر باعث میشود تا از روزمرگی خارج شویم زیرا گاهی پیش می¬آید، آنقدر در کارهای روزانه غرق می¬شویم که یادمان می¬رود، نیاز به استراحت داریم، یا باید برای خود وقت بگذاریم و حتی خانواده¬ای داریم. سفر میتواند به افراد فرصت برون ریزی هیجانات و ظهور من کودکی را بدهد تا در طبیعت بدوند، با هم شوخی کنند، به اشتباهات بخندند و…
سفر میتواند به گسترش روابط اجتماعی، بهبود روابط عاطفی و دوست یابی کمک کند. سفر میتواند فرصت مرور تجربیات را به افراد بدهد تا در خلوت خود، گذشته را مرور کرده، از تجربیات تلخ درس بگیرند، از تجربیات موفق احساس غرور کنند و برای آینده نیز برنامه ریزی کنند. از سویی سفر میتواند به والدین فرصت آموزش نکات مفید را به کودکان بدهد. و در نهایت سفر با در اختیار گذاشتن تجربیات جدید زمینه رشد و تعالی را فراهم می کند.
مواقعی که سفر میتواند منفی باشد
اگر سفر در زمانی از شرایط فردی و خانوادگی باشد که در آن فرد و خانواده در اوج استرس و انبوه خستگی باشند، سفر نمی¬تواند کارساز باشد زیرا سفر کردن قاعده¬های زیادی دارد مانند تحمل شرایط سخت، در نظر گرفتن نظرات دیگران، احترام به یکدیگر، مدیریت مسائل مالی و… که اگر توان لازم برای برخورد و سازگاری با موارد فوق را نداشته باشیم، میتواند دردسرساز باشد. بنابراین گرچه برخی افراد توصیه می¬کنند که در شرایط بحران روانی به مسافرت برویم اما با توجه به مواد بیان شده، احتمال اینکه سفر بتواند به ما کمک کند، کم است.
همچنین مواقعی که افراد و خانواده¬ها برای رفتن به سفر برنامه¬ریزی داشته نداشته باشند، یعنی بدون در نظر گرفتن تقویم خانوادگی، اقتصادی و.. دست به سفر بزنند، سفر کردن و ماجراهای آن خود میتواند، منبعی از استرس، ناکامی و جدال¬های خانوادگی را فراهم کند.
از سویی در هنگام سفر، خلق افراد ثابت و یکسان نیست و در واقع بسته به شرایط تغییر می¬کند. مثلاً هنگام غروب و شب که فرد احساس غربت بیشتری می¬کند شاید، بدخلق باشد یا اینکه بخاطر درگیری بین فردی ایجاد شده، بصورت موقت آستانه تحمل کمی داشته باشد. بنابراین نباید با این فرض که در جای جای سفر به ما خوش خواهد گذشت، به مسافرت برویم؛ بلکه باید تحمل برخی تلخی¬ها را نیز داشته باشیم.
بنابراین سفر میتواند به معنای کاهش رنج و غم و خستگی باشد در صورتی که افراد با برنامه به سفر بروند و از کل سفر لذت ببرند نه اینکه فقط هدف شان رسیدن به مقصد باشد.